Top Menu

Blauwe Parel

Spoorzone op dood spoor

Het is over en uit. Per vandaag geen yoga meer in de Spoorzone. En hoelang de Spoorzone nog de Spoorzone is, is ook maar de vraag. Of eigenlijk is het antwoord er al, want wat de Spoorzone ooit had moeten zijn – een broedplaats voor creativiteit, duurzame, sociale ontwikkeling, een community met een sterk samenhorigheidsgevoel, een micro economie en een nieuw, bruisend deel van het centrum van Tilburg is het al lang niet meer. Wat een nieuw paradepaardje voor Tilburg had kunnen zijn, is door Mundial vakkundig de nek omgedraaid en zit de Spoorzone op dood spoor.

Den Bosch heeft de Verkadefabriek, een paradepaardje waar cultuur, community-gevoel, samenwerken en horeca hand in hand gaan. Eindhoven doet het qua community en qua nieuwe economie nog een stap beter met Strijp S. Philips ging, maar in plaats van bij de pakken neerzitten, gaf de gemeente Eindhoven ‘de nieuwe generatie bedrijven’ de ruimte. Cultuur, economie, creativiteit, de alternatieve scene en nieuwe denkers creëerden een plek die nu al niet meer weg te denken is uit de stad. En dat met behulp van een gemeente die, zoals de Engelsen dat zo mooi zeggen, ‘Put their money where their mouth is’. De nieuwe generatie topbedrijven staat nu nog weliswaar in de babyschoenen, maar zal over een paar jaar Eindhoven wederom op de kaart zetten.

Tilburg had dezelfde kans. De Spoorzone is een unieke locatie. Helaas heeft de gemeente Tilburg geen ballen om te investeren en ontbreekt het de Spoorzone aan een leider en visie. Walas, Mundial en het Midpoint Center for Social Innovatio werden samengebracht in een gedrocht van een BV, waar de gemeente ook nog eens een dikke vinger in de pap had. Walas startte enthousiast. Ontvouwde mooie plannen, maar moest aan een dood paard trekken, omdat Mundial en het Midpoint Center for Social Innovation vooral met zichzelf bezig waren en de gemeente geen cent investeerde in een gebied waar het zelf continu mee pocht.

De Blauwe Parel – mijn yogaschool – vond er als een van de eerste bedrijven onderdak. Zelfs als eerste in gebouw 88. Het betekende pionieren, maar pionieren is altijd leuk. En dus stonden we bij een paar graden boven nul yoga te doen in een verlaten directiekamer, legden we een mooie laminaatvloer aan over vies, smoezelig tapijt, sloopten we zelf muren, boenden wc’s en maakten een thuis voor bijna honderd yogi’s en ik weet niet hoeveel deelnemers aan workshops. We bouwden een pareltje, tussen vervallen zooi. Geholpen door Walas, die in ons geloofde en die geloofde in win-win-situaties. Een yogaschool die tot 23 uur ’s avonds open is, is namelijk ook een mooie ‘beveiliging’ en een yogaschool die veel workshops organiseert en snel groeit, trekt ook veel nieuwe mensen naar een ontgonnen gebied. En een yogaschool met ideeën over gezond eten en tuinieren is ook weer een mooie trekpleister voor bedrijven in aanvullende sectoren, zoals horeca. Bovendien: een yogaschool met massagepraktijk is ideaal voor alle hardwerkende zzp’ers met stress en andere gezondheidsklachten door het harde werken.

Walas moest roeien met de riemen die het had, verdiende misschien niet altijd de schoonheidsprijs, maar zette zich in voor community. Van een bijdrage van Mundial of het Midpoint Center for Social Innovation was weinig te merken. Mundial was vooral bezig met het eigen festival, waarvoor alles – dus ook de belangen van de aanwezige bedrijven – moesten wijken en voor het Midpoint Center for Social Innovation gold hetzelfde. In plaats van een community ontstond er al snel ‘de groep Walas’ en het Midpoint Center for Social Innovation. Waar Walas opteerde voor ‘samen’, organiseerde het Midpoint Center for Social Innovation toch vooral dingen voor zichzelf en hield de rest van de bedrijven buitenbord. Alsof die geen onderdeel vormden van de Spoorzone.

En toen nam Mundial het over. Een simpele mededeling, zonder toelichting. En het einde van wat er nog over was aan community-gevoel. Want waar Jan Drissen zich presenteerde als ‘de grote communitybuilder, ‘iets waar Mundial voor staat en wat we al jaren doen’, bleek hij al snel de grote ‘euro-inner’. Prijzen schoten omhoog, faciliteiten werden ernstig beperkt. Tenminste, voor iedereen die geen onderdeel uitmaakte van de incrowd van Mundial.

Stap 1 gebeurde al voor de overname. La Cloche ging het restaurant Perron 88 runnen en dat betekende einde vrij toegang voor alle bedrijven. De voordeur ging op slot, want anders kon er iemand ‘zomaar de keuken van Perron 88’ in. En dus stonden yogaleerlingen vrolijk in de regen te wachten tot de bewaking tijd had om de deur open te doen. En konden zzp’ers ‘s avonds hun pand niet in, waar ze wel dik huur voor betaalden. Jan Drissen erkende het probleem, maar een oplossing kwam er niet.
Die oplossing vonden we in het openzetten van de nooddeur op de eerste verdieping, maar dat was tegen het zere been van Mundial. De nooddeur moest dicht. Daar stond immers de (afgesloten) serverkast naast en iemand kon zomaar binnenkomen en die meenemen. Alsof iemand met een kast van een paar honderd kilo eventjes naar buiten loopt. Bovendien hadden we vanuit de yogahal en door het raam zich op de kast en de trap, maar de deur moest en zou dicht zijn. Hoe onze klanten dan binnen moesten komen, moesten we zelf maar verzinnen.

Gebouw 88 is mooi, maar ook oud en dus steeg het kwik ’s zomers boven de 30 graden; binnen. Ook nu was de deur open geen oplossing. En als we die toch openden, werden we vrolijk afgeblaft door de bewaking. Gelukkig bezorgde een van de hoofdbewakers ons wel koude rillingen door met een seieus gezicht te melden: ‘Ik heb het ook heet, maar bevel is bevel.’

La Cloche – een vriendje van Mundial – bleek weinig te hebben met community. Nieuwe leerlingen die voor yoga kwamen en beneden bij Perron 88 de weg vroegen naar de yogahal, kregen vrolijk te horen: ‘Yoga, zit dat hier? Geen flauw idee. Nooit van gehoord.’ Dus boden we La Cloche aan om met heel het personeel een yogaworkshop te komen doen; de beste manier om yoga te leren kennen, ons te leren kennen. Bovendien stelden we voor om mee te kijken naar de menukaart. Geen gluten is op dit moment helemaal in, maar veel van onze leerlingen eten bewuster dan alleen ‘geen gluten’ en een tentje bij de hal, waar ze voor of na de les iets kunnen eten, leek ons ideaal. Aangezien we met meer restaurants in de stad meegedacht hebben voor gezonde, vegetarische, moderne varianten, leek ons dit een extra kans. Kosten: nul. Gewoon als twee bedrijven in een community.

Voorstel drie was om de gerechten te vernoemen naar de bedrijven in de Spoorzone: de barbecue-special vernoemd naar El Hambre, de barbecue cateraar, een Connex tosti met extra veel kaas, aangezien een sinaasappelsap met bosbessen, vernoemd naar de Blauwe Parel.

We kregen een beleefd antwoord terug. ‘Leuk idee, we nemen snel contact op’. En vervolgens hoorden we nooit meer wat.

De komst van La Cloche betekende ook het einde van El Hambre in de Spoorzone. Hoewel Perron 88 zich richt op particulieren en El Hambre op de zakelijke markt, waren de barbecues die Jacques organiseerde voor zijn zakelijk klanten een doorn in het oog van La Cloche, dat het exclusieve recht van horeca in de Spoorzone claimt te hebben. En dus werd El Hambre weggepest. Eerst door gebouw 88 op slot te gooien, waardoor de klanten van El Hambre nergens meer naar de wc konden, vervolgens door El Hambre te verplichten te verhuizen naar een andere locatie. Of Jacques even zijn ruim 100 vierkante meter wilde inruimen voor een 25 vierkante meter? Niet? Dan opgehoepeld.

De Bomenlounge die geregeld op donderdagavond veel publiek trok, kende een zelfde lot. Als ze nog langer alcohol wilde verkopen, moest dat ingekocht worden bij de Spoorzone Bv. De prijzen daarvan waren vele malen hoger dan wat de Bomenlounge normaal betaalde. En dus vertrok ook de Bomenlounge; ook een van de eerste pioniers.

Meer bedrijven spelen met dezelfde gedachten: hun heil ergens anders zoeken. Pionieren is sinds Mundial de scepter zwaait omgeslagen in harde cash betalen. Niet meer uitproberen, maar eerst allemaal regeltjes verzinnen, opstellen, afwachten op wat de gemeente vindt en vooral dokken aan Mundial. Waar Jan Drissen zijn mond vol heeft over ‘community’, bedoelt hij vooral euro’s. Alle huurprijzen zijn omhoog. Bij de Blauwe Parel hebben we ons in zes bochten moeten wringen om een redelijke prijs overeind te houden. Uiteindelijk zijn we alsnog genaaid, maar daarover zo meer.

Wat er met al die euro’s gebeurt, is de grote vraag. Mijn huur bestond onder andere uit 200 euro servicekosten. Voor dat geld wordt de wc twee keer per week heel slecht schoongemaakt, maar verder? Kapotte ramen worden niet gerepareerd. Daar is geen geld voor. Tenminste, wel op de eerste verdieping, waar het Midpoint Center for Social Innovations zit, maar niet bij de rest van de bedrijven. Voorafgaand aan een open dag van de Spoorzone werd heel moeilijk gedaan over het een keer extra schoonmaken van de wc. Want wie moet dat betalen? Dat schone wc’s een visitekaartje zijn, was blijkbaar niet belangrijk. Ramen die open kunnen? Geen geld voor. Fatsoenlijk toegangsbeleid? Geen geld voor. De troep opruimen die in de bosjes ligt rond gebouw 88 (er lag 3 weken lang een zak hondenvoer; leuk visitekaartje) geen geld voor. Het argument van Mundial is iedere keer hetzelfde: de gemeente wil niet betalen. Maar de bedrijven betalen toch Mundial? Waar blijft dat geld dan?

Een idee heb ik wel, aangezien de vrouw van een van de grote bazen bij Mundial tegenwoordig ook in dienst is bij Mundial. Los van kwaliteiten, blijft dat een aparte aanstelling, voor een bedrijf dat claimt geen geld te hebben en uit te kunnen geven.

In mijn eerste Tilburgse jaren was ik groot fan van Festival Mundial: wereldmuziek, lekker eten, zonnetje; chillen. Later werd het me vooral te commercieel. Als bedrijf in de Spoorzone zat ik ‘in het hart’ van Mundial. Verre van plezierig. Het hield simpel in: bedrijf dicht van vrijdag tot en met zondag in het weekeinde van Mundial. Week vooraf en week na afloop bijna niet bereikbaar en geen parkeermogelijkheden voor leeringen en klanten. Voor Mundial was dat de gewoonste zaak van de wereld. Als compensatie kunnen alle bedrijven twee vrijkaartje krijgen. Over compensatie voor de overlast wordt niet gesproken. Je wordt geïnformeerd, maar moet verder toch vooral je mond houden.

Bij de overname van de Blauwe Parel door YogaCentrum Tilburg (YCT) zijn we uiteindelijk ook genaaid. YCT had terecht een aantal voorwaarden bij de overname. Een daarvan was dat de huurprijs hetzelfde zou blijven. Dus zat ik om de tafel met Jan Drissen, legde hem uit dat ik richting onder meer naar Nicaragua wilde om vrijwilligerswerk te doen en mijn school zou verkopen en legde het verzoek van YCT op tafel. Jan vond Nicaragua helemaal geweldig; hij had nog aan de basis gestaan van de zusterband tussen Tilburg en Matagalpa en had er jaren gewoond. Een de huur dat was geen probleem.

Een paar weken later bleek een man een man, een woord een woord niet te gelden voor Jan Drissen. YCT kreeg vrolijk een mail, waarin ze twee keer zoveel huur moesten gaan betalen als ik deed. ‘Want dat was de hal waard’; een hal zonder klimaatbeheersing, waar je eigenlijk niet in kan komen ’s avonds na 17 uur, waar niet voor verlichting gezorgd wordt en waar je zelf geregeld je wc’s moet boenen, omdat er zo weinig schoongemaakt wordt. Ik belde Jan op, herinnerde hem aan onze afspraak, maar nu kreeg ik opeens te horen: ‘Ja, maar wij zouden evalueren. Dat heb ik door de verkoop uitgesteld, dus nu vraag ik meer geld.’ Ik herinnerde Jan nogmaals aan onze afspraak. Hij bevestigde dat we dat hadden afgesproken, maar inmiddels ‘was het anders’. Geen man, geen woord.

Uiteindelijk heeft YCT er nog geen maand gezeten. De start met het niet nakomen van de afspraak was al slecht, daarna werd het alleen maar slechter. Briefjes met de route naar de hal die werden opgehangen door YCT om de studenten de eerste dagen richting hal te helpen, werden verwijderd, zwangere vrouwen moesten over de noodtrap door het donker naar binnen, omdat La Cloche de voordeur niet wil openen en Mundial geen verlichting wil faciliteren aan de donkere kant van het gebouw. Vervolgens sprak de manager Spoorzone van Mundial wel haar ongenoegen over YCT uit dat het een zwangere les ’s avonds plant, waardoor de vrouwen in het donker naar binnen moeten. Onverantwoord gevaarlijk. Maar er zelfs iets aan doen; ho maar. Naamsvermeldingen van YCT werden ongevraagd verwijderd en zo ging het maar door. Reden voor YCT om een andere locatie te zoeken.

Triest dat een plek met zoveel potentie, met zoveel mogelijkheden om een nieuwe community neer te zetten, om iets unieks in Tilburg op te bouwen, om eindelijk eens niet in euro’s maar in mogelijkheden en in toekomst te denken, zo om zeep wordt geholpen door een bedrijf dat zichzelf op de borst slaat als echte community builder, maar in werkelijkheid alleen maar in euro’s denkt. Uiteindelijk rest me het gevoel op tijd een zinkend schip te hebben verlaten. Hoe zonde ik het ook vind van de mooie yogahal en mooie yogacommunity en de mooie samenwerking met onder meer Wellnessbon, Binnen Handbereik en Van Kop tot Teen.

O, en het e-mailtje van Jan Drissen dat ik zou krijgen met tips voor Nicaragua en Matagalpa: dat is ook nooit gekomen.

, , ,

24 Responses to Spoorzone op dood spoor

  1. Anneke 2 December 2014 at 18:32 #

    hihi

  2. ingeborg 2 December 2014 at 19:13 #

    Zo dat wist ik niet. Een vies spelletje van de gemeente Tilburg zeg. Ik weet het wel van Rewind die daar ook wilden gaan zitten en dat is na meer dan 1 jaar ook afgekapt. Zonde van alle tijd en energie !!!

  3. John Kraijenbrink 2 December 2014 at 19:57 #

    Helaas. Walas is op een zijspoor gezet door Mundial en Social Center for Innovation.
    Er zijn zat signalen, maar gemeente grijpt nog steeds niet in.

  4. John Kraijenbrink 2 December 2014 at 19:58 #

    Wilde het niet stil laten passeren….

  5. Ingrid 2 December 2014 at 20:53 #

    Mooi van je afgeschreven John! Hoop dat je inmiddels alle frustraties en stress van je af hebt laten glijden. En dat je dit nooit meer hoeft tegen te komen in je leven. Geniet van de vrijheid!

  6. Karin 3 December 2014 at 14:33 #

    Zo dat is gezegd! 🙂 Opvallend even los van de problematiek zijn de “great ideas” jij bent een ondernemer pur sang John. Is er geen andere ruimte/locatie in Tilburg waar het e.e.a. opgezet kan worden onder jouw beheer if you decide to come back one day 😉

  7. John Kraijenbrink 3 December 2014 at 16:38 #

    May be, may be….
    Nog geen flauw idee wat ik ga doen; en ook niet waar.
    Nu eerst lekker een paar maanden yoga, vrijwilligerswerk hier in Nicaragua en een beetje uitpuffen.

  8. Bert 3 December 2014 at 19:32 #

    Gemeente Tilburg is met te veel dingen bezig en mist het overzicht en daardoor leiderschap.
    De Midi was een miskleun,Cinecitta loopt nog en anderen komen er aan.
    Er is wel voor subsidie om elektrische auto’s te promoten en weg te geven en allerlei wijkevenementen.
    Investeren in de toekomst wordt niet over nagedacht.
    Domme actie.
    Succes John.

  9. dennis 3 December 2014 at 21:41 #

    beste John, informeer eens bij Wat West aan de Reinevaarstraat, Gerard Hub staat voor vele samenwerkingen in hun pand. succes !!!

  10. John Kraijenbrink 3 December 2014 at 22:07 #

    Hoi Dennis,
    Dank voor de tip. Ik heb mijn school inmiddels verkocht aan YogaCentrum Tilburg en ben nu in Nicaragua om vrijwilligerswerk te doen. Lukt ook zonder de toegezegde tips. 🙂
    Mocht ik terugkeren in Tilburg, zal ik zeker een kijkje nemen bij Wat West.

  11. Viktor 4 December 2014 at 01:25 #

    Ik heb jaren geleden al dezelfde ervaring meegemaakt met het euro verslindende monster dat mundial heet. Zo gauw de naam mundial, of beter gezegd mundial productions wordt genoemd, trekt de gemeente Tilburg maar wat graag haar portemonnee open om een gigantische subsidie te doneren. Ik heb het festival tilburg tambor mede opgezet, en waar wij de eerste jaren ons best deden om sponsoren te vinden en een hele kleine subsidie bij de gemeente los te krijgen,wat na bijzonder veel moeite lukte, lukte het mundial productions, die het overnam om zonder enige moeite 5x zoveel subsidie te ontvangen. Met dat bedrag waren er geen sponsoren meeer nodig. Het festival mundial, wat inderdaad vroeger een multiculturele samenkomst van artiesten en publiek was,is uiteindelijk zichzelf tegengekomen. Jaren van opslurpen van gemeentelijk subsidie geld, van jawel de belastingbetaler, en daarnaast hoge commerciële contracten afsluiten, ik noem bijvoorbeeld het uitbesteden van de drank verkoop aan de zgn brabo boys, waar ook geen kinderachtige bedragen mee gemoeid waren Is uiteindelijk, door een Europese crisis met als gevolg bezuinigingen in de culturele sector, mundial ook te veel geworden. De inkrimping van het festival was noodzakelijk. Alleen blijkt de oude gewoonte van de organisatie niet meer aan te passen. Eens de euro tekens gezien, dan altijd zich als een graaier blijven gedragen. Misschien moet jan drissen eens met een Rugzakje met een flesje water erin op een zondag middag in het leijpark gaan zitten luisteren naar gitaaspelende jongelui en zich de heerlijke geuren van barbequende families van oriëntaalse origine de neus laten kriebelen. Dat Is meer mundial dan wat het ooit nog zal worden.

  12. John Kraijenbrink 4 December 2014 at 03:10 #

    Namaste.
    Tjah: de Spoorzone had een mooie basis voor Mundial kunnen zijn; als het had willen samenwerken met de Bomenlounge en alle andere creatieve ondernemers. Maar dan wel samenwerken en geen alleen heerschappij. Angst, euro’s, wie zal het zeggen. Maar dat het een gemiste kans is, is zeker.

  13. Anonymous 4 December 2014 at 10:19 #

    wat een belachelijke onzin zeg. Boehoe, ze wilden niet naar je menu voorstellen luisteren. hahaha. Ik zeg niet dat het geen kansloze bende is op de spoorzone.. maar het ligt echt niet bij Mundial hoor.. Zo kinderachtig dit. Dit alles is volledig te wijten aan aan de gemeente Tilburg die absoluut niet heeft willen investeren in dit gebied, maar wel meteen wil kapitaliseren (via Mundial). Het gebouw ziet er nu 3 jaar later nog steeds niet uit, idd nul klimaar beheersing en doordat er altijd zo weinig geld was moest Walas wel echt de meest onzinnige bedrijfjes in het gebouw brengen, omdat elk gearriveerd creatief bedrijf hier echt niet aan ging beginnen.. Daarbij is de blauwe parel trouwens ook nog eens de grootste dissonant geweest in de groei de eerste jaren. Precies zulke bedrijven hebben ervoor gezorgd dat het mis is gegaan. Alleen maar zeiken en nooit wat doen. Dus stop alsjeblieft eens op Jan te zeiken want hij is een van de weinige Tilburgers die wel echt een creatieve bijdrage heeft geleverd aan de stad en Tilburg echt op de kaart heeft gezet met festival Mundial.. ga zelf ook eens wat doen wat een veschil maakt zou ik zeggen.

  14. Quirien 4 December 2014 at 14:01 #

    Wilde zelf iets organiseren in de Smederij..kwam in contact met Mundial en schrok me kapot van de torenhoge prijzen voor huur van een ruimte waar verder niets echt aan is gerenoveerd behalve een 2e hands vloertje erin.
    Waar het op neer kwam was dat in geval van overeenkomst Mundial financieel al hun schaapjes op het droge had bij aanvang en dat je er als promotor alleen met een bewezen succes avond daar iets zou kunnen organiseren (investeren) anders liep je alleen al het risico
    Spoorzone broedplaats? commerciele kutzooi daar joh niks broeiplaats..its all about the money with Mundial
    Ga ook niets meer proberen te organiseren met Mundial,,corrupt zooitje vin ik t
    Gr Quirien

  15. John Kraijenbrink 4 December 2014 at 15:36 #

    Dank je wel voor je anonieme bijdrage.
    Als je het verhaal goed gelezen hebt, is het en … en … en… Dus onder ander Jan, die ons de nodige toezeggingen gedaan heeft en die nooit nagekomen is, of gewoon niet reageerde op problemen van de diverse bedrijven in de Spoorzone. De recepten is alleen maar een voorbeeld, maar leuk dat je dat eruit pikt. Ligt misschien een tipje op van de sluier van anonimiteit.
    Als je de situatie echt kent, had je anders gereageerd. Mundial houdt wel degelijk de hand op de knip en maakt het voor de zzp’ers moeilijk om hun eigen pand in te komen.
    Bovendien hebben we als Blauwe Parel flink geinvesteerd in onze locatie in de hal, in de communnity, hebben we in de Spoorzone in allerlei samenwerkingsprojecten gezeten en veel vrijwillig gedaan, samengewerkt met de andere bedrijven. Misschien dat je dat allemaal niet meegekregen hebt, als Blauwe Parel zaten we immers als eerste in gebouw 88.
    En wat betreft iets doen voor de stad: We hebben onder meer YogaBuiten opgezet, wat iedere zomer een paar honderd man trekt. Vrijwillig: zonder euro’s te innen. Als we dat wel hadden gedaan, had ik nu meer dan 25.000 euro op mijn rekening staan. Kan ik hier, in Nicaragua, een aardig stuk grond met een self-supporting boederij van kopen. Daarnaast hebben we aan de basis gestaan van de YogaConcerten in de Concertzaal, die al twee jaar uitverkocht zijn.
    En dat is afgezien van alle andere vrijwillige projecten die we de afgelopen jaren gedaan hebben en alle workshops die we gegeven hebben op scholen etc. voor een habbekrats.
    Volgende keer dus eerst even kijken hoe dingen echt zitten dus, voordat je anoniem reageert.
    Maar: iedereen zijn versie van de waarheid.
    Sat nam.

  16. Rob Heirbaut 4 December 2014 at 15:39 #

    Ook voor niet-zwangere mannen was die noodtrap vrij eng hoor, in het donker. Vooral als het regende 😛

  17. John Kraijenbrink 4 December 2014 at 15:47 #

    🙂 Balansoefening op zich ….

  18. Rogier 4 December 2014 at 22:15 #

    Beste John,
    Wat een droevige bult frustratie.
    Totale ongefundeerde onzin.
    Daar is vast alles beter geniet ervan.

  19. John Kraijenbrink 5 December 2014 at 03:10 #

    Beste Rogier,
    Dank voor je reactie. Helaas geen onzin. Dat blijkt ook uit de vele emails van andere gebruikers van de Spoorzone: zowel nog zittende als inmiddels vertrokken.
    Misschien ben je het niet eens met mijn visie op het gebeuren qua Perron 88 (al kan dat moeilijk anders), over de rest kun je volgens mij alleen oordelen als je bij de gesprekken geweest was, de emails gelezen had etc.
    Maar dank voor je reactie en veel succes met de Spoorzone.
    PS: genieten doe ik hier zeker. Mooi om ook hier een bijdrage te kunnen leveren.

  20. Rogier 5 December 2014 at 07:03 #

    Beste John,

    Mbt je uitspraken over la cloche kan ik je toch garanderen dat dit compleet uit de lucht gegrepen is. Ik reageer ff 2 onzinnige uitspraken; Wij maken op geen enkele wijze aanspraak op de spoorzone, wij hebben wel de horecavergunning in hal 88. Hier hebben wij ook fors voor moeten investeren. Deze heb je immers nodig om horeca te mogen bedrijven. Ik denk ook niet dat je het mij kwalijk kunt nemen dat ik mijn investering terug eil verdienen. Dat leuke initiatieven verdwijnen heeft geenszins te maken met wegpesten maar met het professionaliseren vd spoorzone. De tijd dat men zich niet meer hoeft te houden aan wet n regelgeving n bijna gratis mogen wonen is daarmee voorbij, en terecht. Mij verwijten dat El Hambre ( top concept ! ) weg is, is dat zo?, is te gek voor woorden.
    Ik heb hen nog nooit gezien of gesproken en ooit 1 x een bbq verzorgd in de tuin. wij richten ons overigens op beide markten.
    De manier waarop je jan persoonlijk wegzet vind ik ongehoord en beneden alle peil.
    Fijn dat het daar fijn is, je doet vast goed werk!
    Geniet grtz rogier

  21. John Kraijenbrink 7 December 2014 at 22:20 #

    Sorry Rogier, maar;
    Ik heb zelf het emailcontact met Perron 88 gehad, waar nooit meer op teruggekomen is.
    Zowel bewaking als Jan hebben aangegeven dat de deur beneden voortaan dicht is, behalve als Perron 88 open is, waardoor andere bedrijven met klanten (De Blauwe Parel is niet de enige waar klanten in de avonduren komen) hun klanten niet op normale manier kunnen ontvangen.
    De bewuste avond van het akkefietje met El Hambre was ik zelf aan het werk in de Spoorzone en heb bij de bewaking nagevraagd op wiens gezag de deur gesloten was.
    Investering terugverdienen is niets mis mee, maar doe je dat door alleen aan je eigen euro’s te denken, zoals in ‘de oude economie’ of door samenwerking en delen, zoals het idee is achter de nieuwe economie en de Spoorzone.
    Ik snap niet waarom het terecht is dat de tijd van lage huren voorbij is; er zijn meer manieren om een bijdrage te leveren dan in centen; dat is nou juist community-building.
    Maar goed: we hebben allemaal de keuze wat we doen met de tijd die we hier op deze aarde hebben: kiezen we puur voor ons zelf (en onze eigen portemonnee) of proberen we kennis te delen? Ieder zijn keus.
    Jij vind de manier waarop ik Jan wegzet beneden alle peil. Ik heb mijn ervaringen met Mundial (Jan) opgeschreven, omdat ik vind dat de Spoorzone niet zo gerund kan worden en dit voorbij gaat aan het doel waarmee de Spoorzone ooit gestart is. Ik heb me bij de feiten gehouden, zonder al te veel emotie. Iedereen mag verder zelf oordelen.
    Voor mij gaat er nu een dikke streep onder het dossier Spoorzone/Mundial: ik ga me weer bezig houden met positieve energie.
    Succes met Perron 88.

  22. Heleen 11 December 2014 at 12:32 #

    Erg jammer dat de Spoorzone niet lijkt te gaan worden wat we er van hadden gehoopt. 🙁

    En ook jammer dat La Cloche niet open staat voor ideeën. Van hun eigen vegetarische eten bakken ze namelijk helemaal niets!! Door omstandigheden moet ik regelmatig het eten van La Cloche eten. In het begin heb ik hen al moeten wijzen op het volledig ontbreken van eiwitten en dat die toch wel heel erg belangrijk zijn. Tegenwoordig gaat het vooral mis met allerlei verschillende smaken die helemaal niet bij elkaar passen op één bord. De groenten zijn altijd nagenoeg rauw. Ze kunnen zich wellicht beter gaan toeleggen op de raw food. De kwaliteit-prijsverhouding (vooral bij het vegetarische eten) is ook erg ver te zoeken. Gemiste kans, La Cloche!!

  23. John Kraijenbrink 11 December 2014 at 16:47 #

    Thx voor de reply.
    We hadden graag mee willen denken met de menukaart. Hebben we bij meerdere restaurants in de stad gedaan, maar helaas nooit een reactie gehad.
    Politiek heeft de Spoorzone inmiddels volop aandacht. Laten we hopen dat de gemeente Tilburg alsnog een ‘broedplaats’ wil creeren voor nieuwe denkers en niet gewoon ordinair geld wil cashen.

  24. Martha 12 December 2014 at 16:05 #

    Hoi John
    Zo dat is er uit!! Goed gedaan dat je je frustraties geuit hebt. En nu genieten van al het moois wat je gaat doen en doet op het moment. Liefsxx

yoga courses

Ready to start with yoga? Do you want to get more flexible? Finally get rid of back pain and / or stress? Or do you think yoga is something for you? Whatever your reason is, we have the yoga courses for you.

Yoga courses for beginners

yoga courses

yoga courses

This Yoga beginners course guides you through the first steps on your yoga mat. The course consists of seven video classes and an introduction video. The classes are between 35 and 45 minutes. The course is designed to give you the best start to yoga you can imagine.

The course only costs 6,95 euros, because we want to help as many people as we can to start with yoga.

You’ll find this course in our webshop.


Thai Yoga massage tutorial

thai yoga massage tutorial

Thai Yoga Massage

A Thai yoga massage is a beautiful gift to give and to receive. With our Thai Yoga massage video tutorial you will be able to give this gift. This tutorial will guide you step-by-step through a relaxing massage. This tutorial consists of two video of half an hour: one massage for the front of the body, one for the back of the body.

Thai yoga massage is practiced with clothes on.

We love Thai yoga massage. To let as many people as we can experience it, we only ask 5 euros for this tutorial.

You’ll find this tutorial in our webshop.