Top Menu

YogaBuiten

Mijn laatste YogaBuiten

Het voelt raar als ik in mijn eentje het grasveld achter Etenstijd afloop, richting de uitgang van het Leijpark in Tilburg. ‘Mijn laatste YogaBuiten‘ flitst het even door mijn hoofd. Dit was het dan. Tenminste, voor mij. Volgend jaar ben ik er niet meer bij. Het is tijd voor een time-out. YogaLoose gaat door. Niet meer in samenwerking met mij, maar met YogaCentrum Tilburg, dat mijn stokje overneemt.

Vier jaar geleden begon het als wild plan: Tilburg kennis laten maken met yoga. En hoe laag drempeliger kon het, dan door de lessen gratis aan te bieden. Waar was snel duidelijk voor me. Ik ben dol op het Leijpark, verbaas me keer op keer dat er zo weinig gebeurt op een paar (te) grote festivals na, terwijl mensen in het buitenland juist ‘leven’ in het park.

Maar ik wilde meer dan alleen maar zelf les geven. Ik wilde de Tilburgse yogascholen samenbrengen. Van YogaBuiten een event maken van alle scholen, alle yogi’s in Tilburg. YogaLoose was de eerste die ik benaderde en Loes was meteen zo enthousiast dat ze vanaf dag 1 mijn vaste ‘park-partner’ werd. Het eerste jaar sloten Praktijk Marie Kempe en Binnenste Buiten Yoga zich bij ons aan. In jaar twee waren dat Van Kop tot Teen en Yogastudio Dharana. Vorig jaar gaven Loes en ik samen met Surya Chandra en MOM in Balance les. Dit jaar deden we het met YogaCentrum Tilburg en Guerilla Yoga. Tien scholen zij aan zij samenwerkend om yoga te promoten; een droom die uitkwam.

Maar die droom werd nog veel mooier. Op een frisse zondag in juni 2010 startte ik met acht mensen. Een paar weken later bereikten we ons ‘hoogtepunt’ van dat jaar met 45 man tijdens een les. Voor mij een aantal waar ik niet eens van had durven dromen. Twintig man, veel meer had ik niet verwacht. Mijn Randstedelijke vrienden verklaarden me voor gek. Brabant en yoga? Tilburg en yoga? Dat was helemaal niets. In de Randstad moest ik zijn; daar zou het een succes worden. Honderd man: makkelijk.

Die honderd man kwamen er. Alleen niet in de Randstad, maar gewoon in het Leijpark in Tilburg. En al in het tweede jaar dat Loes en ik het organiseerden. De dag kan ik me nog goed heugen. ‘Ontmoetingspunt’ was toen nog het kunstwerk langs de Ringbaan Zuid. Om tien minuten voor tien wist ik niet wat ik zag. Vanuit alle hoeken, over alle paden kwamen mensen aanlopen: stuk voor stuk met een yogamat onder hun arm. Een kleine zestig man dromde om me heen. Een minuut voor tien leidde ik de massa richting ‘ons yogaveld’ achter Etenstijd. Voor ons lag dat nog even verscholen achter de bosjes. Toen we de hoek omsloegen, bleken al meer dan veertig man zich verzameld te hebben op het veld; klaar om yoga te doen. De weg naar het midden van de cirkel duurde nog nooit zo lang en ik geloof dat ik nog nooit zo’n grote brok in mijn keel heb gehad.

Vanmorgen reed ik dus voor het laatst naar het park. Ik houd van die zondagochtend. De stad is nog stil. Het mooiste gezicht is dat bijna iedereen die ik op zondagochtend tegenkom een yogamatje op zijn fiets of onder zijn arm heeft. Op weg naar YogaBuiten. Mijn YogaBuiten. Het is tijd voor een time-out; het is tijd om het stokje over te dragen; maar ik zal het missen.

Shadow

Shadow

The last Yoga in the Park

The last Yoga in the Park

Comments are closed.